Lalleshwari or Lal Ded was a 14th c. Kashmiri yogini in the Shaivite tradition. She is deeply loved in Kashmir, both by Hindus and Muslims, and it is said that only two words have meaning there: Allah and Lalla. For more about her, see this previous post.
Reading and reciting continuously
turned my tongue and palate sore –
I never found a practice befitting you.
Turning the rosary beads
wore out my thumb and finger –
Yet my mind’s confusion, my dear,
did not leave me.
Translation Jaishree Kak
Discover more from The Inner Call
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Lalla leest en reciteert tot haar tong en gehemelte pijn doen. Ze draait de kralen tot haar vingers slijten. En toch blijft de verwarring van haar geest.
Het vers stelt niet vast dat deze praktijken waardeloos zijn. Het maakt wel zichtbaar dat veel herhaling en inspanning op zichzelf nog niet hetzelfde zijn als innerlijke helderheid.
In een eerdere Lalla-post op The Inner Call klonk een verwante gedachte:
“De geschriften uit het hoofd leren is gemakkelijk; ze leven is moeilijk.”
En Pir-o-Murshid Hazrat Inayat Khan zegt in Gayan, Boulas:
“Wijsheid uitspreken is veel gemakkelijker dan haar te leven.”
Twee stemmen, drie formuleringen, met een verwante beweging: woorden kennen of uitspreken valt niet vanzelf samen met wat innerlijk werkelijk wordt geleefd.
Mullah reciteerde tot zijn tong moe werd.
Hij draaide zijn kralen tot zijn vingers pijn deden.
Toen keek hij op.
“Ik weet nog steeds niet of ik nu dichterbij ben of alleen maar vermoeider.”