For some background on the poet and mystic Abu al Hassan al Shustari (1203–1269 CE) see this post. A faqih is a Islamic jurist, and the hard is a collective ritual observed in some Sufi Orders.
Tell the faqih on my behalf:
loving the beautiful one is my art.
My drink, with him from the glass,
and the hadra, with those gathered round
close by, good companions
they lifted the weight from me.
Tell the faqih on my behalf:
loving the beautiful one is my art.
What kind of believer do you take me for?
The law revivifies me
and the truth annihilates me.
Know that I am a Sunni.
Tell the faqih on my behalf:
loving the beautiful one is my art.
And know there is no one home
except you, so let’s get to the point.
Enter into the arena with me.
Have faith. Don’t push me away.
Tell the faqih on my behalf:
loving the beautiful one is my art.
If you could see me at home
when I raise the curtains
and my love is naked with me…
in union with him I am made glad.
Tell the faqih on my behalf:
loving the beautiful one is my art.
So leave me be and spare me your delusions,
for you lust for yourself
and this world is your boudoir.
Wake up, you will see my beauty.
Tell the faqih on my behalf:
loving the beautiful one is my art.
Translation Stephen Hirtenstein
Discover more from The Inner Call
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Een vurige tekst over liefde als kunst. Shustari spreekt niet tegen de wet alsof zij niets waard is; hij zegt juist: “De wet brengt mij tot leven, en de Waarheid doet mij verdwijnen.”
Misschien ligt daar de spanning van de hele mystieke weg: de vorm die draagt, en de liefde die alles verteert wat nog alleen vorm wil blijven.
“De letter doodt, maar de Geest maakt levend.”
— 2 Korintiërs 3:6
Misschien klinkt Jezus zacht mee: “Ik ben niet gekomen om de wet of de profeten te ontbinden, maar om die te vervullen.”
— Matteüs 5:17
Mullah zou misschien glimlachen: “Ik wachtte altijd op de faqih om mij toestemming te geven. Totdat ik hoorde dat de Geliefde al lang binnen was. Mijn grootste faqih bleek mijn eigen stem te zijn, die mij het zwijgen oplegde.”