Tales : Divine protection of the devotee (Spanish version)

Cuentos: La protección divina del devoto 

No hay duda de que Dios cuida de Sus devotos, como lo demuestra esta historia. Sucedió una vez en la India que a un soldado lo asignaron a un turno de guardia nocturna, y mientras estaba de guardia se acercó una procesión de devotos que cantaban alabanzas a Dios. Al pasar junto a la garita, el soldado comenzó a cantar junto con el kirtan y, olvidándose de su deber, se unió a la procesión y pasó toda la noche absorto en la gloria de lo divino. 

Al llegar la mañana, regresó a su puesto, pero su ausencia ya se había notado y fue convocado ante su oficial al mando. El cargo en su contra era grave, pero cuando explicó lo que había sucedido, lo dejaron ir con una severa advertencia. 

La noche siguiente, el soldado estaba nuevamente de guardia, y la procesión del kirtan regresó. El soldado intentó mantenerse firme y recordar su deber, pero la alegría del canto lo dominó, y nuevamente se unió a los devotos, pasando toda la noche entonando alabanzas a Dios. 

Al llegar la mañana, el soldado regresó al cuartel y pensó que debía presentarse de inmediato para informar de su ausencia, esperando ser castigado. Pero cuando habló con su comandante, este le respondió: “¿Ausente? ¿De qué estás hablando? Cuando escuché pasar el kirtan otra vez, vine a ver si te habías ido, ¡pero ahí estabas, de pie en posición de atención junto a tu puesto! ¡Te vi con mis propios ojos!”. 

Traducción: Abdel Kabir Mauricio Navarro J. 


Discover more from The Inner Call

Subscribe to get the latest posts sent to your email.

One Reply to “Tales : Divine protection of the devotee (Spanish version)”

  1. Murad

    Wat mij in dit verhaal treft, is de spanning tussen geestelijke vervoering en gewone verantwoordelijkheid.

    De soldaat raakt zo diep opgenomen in de heerlijkheid van God dat zijn taak op de achtergrond verdwijnt. Zelfs nadat hij gewaarschuwd is, wordt hij opnieuw door die ervaring meegenomen.

    Daarbij denk ik aan Pir-o-Murshid Hazrat Inayat Khan, die zowel bestemming als vrije wil serieus neemt. Spirituele overgave hoeft bij hem niet te betekenen dat wij onze verantwoordelijkheid in het dagelijks leven neerleggen. Juist midden in onze gewone plichten kan de geestelijke weg worden geleefd.

    Daarbij klinkt voor mij ook een eenvoudig woord van Jezus mee:

    “Waak en bid.”
    — Matteüs 26:41

    Misschien ligt juist in die twee woorden de spanning van het verhaal: bidden zonder het waken te vergeten, en waken zonder het gebed kwijt te raken.

    Mullah zei:

    “Als alles in Gods handen ligt, hoef ik mij nergens meer mee te bemoeien.”

    Hij keek naar de taak die nog op hem wachtte.

    Toen werd hij stil.

    “Misschien,” mompelde hij, “is vertrouwen op God nog geen ontslagbrief voor mijn verantwoordelijkheid.”

    P.S. Met dank aan Google Translate, dat mij hielp bij het lezen van de oorspronkelijke tekst.

Comments are closed.