It happened once upon a time that Mullah Nasruddin was passing bt a field and was tempted by the sight of a large, juicy looking watermelon. When he plucked it from the field, though, he turned around to find himself face to face with the farmer.
Since it is impossible to conceal a watermelon under the robe of a Mullah, his theft was obvious, and the farmed insisted on taking Nasruddin before the judge.
When the judge heard the evidence, he said, “Mullah, you are guilty of theft. You must pay a fine!”
“Very well, your honour,” Nasruddin replied. “You may deduct it from my credit.”
“Your credit?” said the judge. “What credit?”
“Your honour,” said the Mullah, “think of all the days when I have not stolen anything! Surely that gives me an enormous credit with the court.”
Discover more from The Inner Call
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Een heerlijk Nasruddin-verhaal over de boekhouding van het ego. Mullah steelt één watermeloen, maar wil betalen met alle dagen waarop hij niets heeft gestolen.
Alsof goed gedrag een kredietrekening is waarmee men later een misstap kan verrekenen.
“Wie zijn overtredingen bedekt, zal niet voorspoedig zijn; maar wie ze belijdt en nalaat, zal barmhartigheid verkrijgen.”
— Spreuken 28:13
Mullah zou misschien blozen: “Ik dacht dat mijn onschuld van gisteren mijn schuld van vandaag kon betalen. Toen hoorde ik: Mullah, eerlijkheid begint niet bij je krediet, maar bij de watermeloen in je handen.”
Mullah mompelde nog: “Vandaag staat niet mijn agenda terecht, maar de watermeloen.”