It happened once that Mullah Nasruddin was passing through the central square of his town when he met a friend. The man looked nervous, and had dark circles under his eyes. When Nasruddin asked him how he was, he replied, “Terrible, Mullah. For weeks I haven’t been able to get a good night’s sleep.”
“What is the problem?”
‘When I am falling asleep at night, I imagine that I hear breathing under the bed, and I become convinced that there is a monster hiding there. I get out of bed and look, but there is nothing. Then when I start to fall asleep again, the same thing happens. I spend the whole night looking under the bed for nothing.”
Mullah Nasruddin made sympathetic noises.
“So I talked to the doctor,” the man continued. “He says that he can cure me, but it will cost a hundred pieces of silver. I can’t take any more so I am going there now.”
“A hundred pieces of silver!” said Nasruddin. “Don’t waste your money. I can cure you for ten.”
“Oh, Mullah, I would be so grateful to have your help,” said the man, and he gave Nasruddin the coins. “What must I do?”
Nasruddin took the money, put it in his pocket and said, “Saw the legs off the bed.”
Discover more from The Inner Call
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Een heerlijk aardse Mullah-vertelling. Soms verklaart wijsheid het monster niet, maar neemt zij de plek weg waar het zich kan verbergen. Dat doet denken aan Spreuken: de voorzichtige ziet het kwaad en verbergt zich — niet uit angst, maar uit onderscheidingsvermogen.
En dan stapt er nog een derde persoon het toneel op: “Mullah, ik heb hetzelfde probleem, maar ik slaap in een hangmat.” Dan wordt de vraag nog scherper. Misschien gaat het niet alleen om wat er onder het bed zit, maar om de plaats waar wij onze angst telkens ruimte geven. Soms is het antwoord niet het bed, maar de hangmat — en zeker niet het omhakken van de bomen. Zelfs Mullah moet dan even opnieuw nadenken.